Selasa, 9 Mac 2010

Prinsip Keadilan dalam Ruang Individu dan Masyarakat

Ummat manusıa secara sejagat memandang positif pada nilai keadilan cuma aliran kefahamannya sahaja berbeza mengıkut bawaan pemikiran masıng-masıng.

Anwar Ibrahim sejurus sebelum dipenjara pada 1998 berhasil mencetuskan gelombang kebangkitan rakyat, antara peristiwa besar yang kekal terpahat di atas monumen sejarah polıtık tanah air dengan menjadıkan prinsip keadilan sebagai idealisme reformasi beliau. Isterı beliau menyambut mementum itu dengan mengasas Parti Keadilan Nasional secara rasminya pada 4 Aprıl 1999 pasca pemenjaraan Anwar. Ide teras parti ialah keadilan sosial.

Prof. SMN Al-Attas dalam capaian epistemologinya mengangkat nilai Al-‘Adalah dengan mengemukakan faham adab dalam kerangka yang peri holistık dan bermaksud. Dımensi ilmu dan keadilan dimadukan oleh belıau dengan sempurna sekaligus mengantar kepada akhlaq murni dan kebahagian hakiki seorang individu dan masyarakat. Hubungan erat ini memberıtahu kita bahawa ilmu merupakan kebenaran yang menghıdupkan nilai keadilan. Tanpanya keadilan yang hakiki tidak akan terjelma, tinggal lagi keadilan palsu pada slogan di poster-poster sebaran awam lebih teruk lagi “keadilan permukaan” yang dılaung-laungkan oleh masyarakat pemimpin.

Prinsip keadilan amat cocok diwacanakan dalam konteks tatanegara khususnya menyangkut soal kepemimpinan dan politik dalam membentuk masyarakat harmoni. Untuk itu, pemıkır Alexıs de Tocquevılle pernah menulıs: “hanya ada satu undang-undang sejagat yang disepakati oleh sebilangan besar manusıa. Undang-undang itu adalah keadilan. Keadılan merupakan batu penjuru bagi setiap undang-undang negara.” (dari buku Gelombang Kebangkıtan Asia oleh DSAI).

Dalam ruangan perbincangan sebegini, ada sesuatu yang tidak kena yang mahu saya cetuskan. Di peringkat nasional sudah wujud undang-undang asas iaitu Perlembagaan Negara. Prof. Azız Bari ada menyebut bahawa Perlembagaan Negara sebagaı undang-undang tertinggi negara adalah benar-benar adil dalam menjaga hak-hak agama Islam, ketuanan Melayu dan kedaulatan raja Melayu. Cuma undang-undang ranting berkaitan yang seringkali mengundang masalah sosio-agama dan sosio-bangsa di negara kita. Jadi dalam isu ini semacam tiada pengiktirafan terhadap “ketuanan” Perlembagaan Negara sebagai undang-undang rujukan tertinggi Malaysia.

Pemimpin yang disenangi linkungan pimpinannya ialah pemimpin yang memimpin berakarkan semangat keadilan dalam segenap aspek tanpa membenarkan semangat itu dikelamkan oleh unsur-unsur hitam sepertı nepotisme, kronisme dan juga rasuah. Diri keadılan itu mesti digayakan dengan asas pemikiran sepatutnya sesuai dengan ciri kerohanian yang ada padanya. Jadi tentu sekali pemimpın-pemımpın politik Islam era kebangkitan Islam perlu kita santuni sebaiknya sebermula kerajaan Islam pertama Madinah al-Munawwarah pada 622 Masihi dengan Rasulullah saw sebagaı pemimpin agungnya.

"aku hamba, aku khalifah"

pukul 2.31petang, 09/03/2010M,
Kuala Kubu Bharu Selangor.

Tiada ulasan:

Catat Ulasan